Relatie therapie: de kunst van het samen zijn

Samen leven is een kunst. Het vraagt vaardigheden van je, zoals goed kijken en luisteren (ook naar jezelf). Deze vaardigheden ontwikkel je door ervaring. Door te doen. Het risico is dat de ander je initiatieven afwijst of niet begrijpt en dat kan pijnlijk zijn. Kunst is ook: samen voor je relatie een vorm zoeken en ontwikkelen die passend is.
Een relatie maak je samen. Als de één meer tijd en ruimte voor zichzelf neemt, kan dat alleen omdat de ander dit geeft. Als de één zichzelf onzichtbaar maakt, kan dit alleen omdat de ander wegkijkt. Voor de kwaliteit van je relatie ben je van elkaar afhankelijk en samen verantwoordelijk. Samen zijn is elkaar ontmoeten in het anders zijn dan de ander. Samen zijn is dicht bij elkaar zijn en afstand nemen van elkaar, 'dat wil ik niet' en 'dat wil ik wel' zeggen.

Ik werk op basis van het innerlijk kind in relatie met de ander. Het afgewezen, gekwetste deel in ons wordt meestal onbewust op de partner geprojecteerd.
Aan behoeftes zijn vaak, vanuit een kinderlijk perspectief verwachtingen gekoppeld en de communicatie vanuit de volwassen manier is zoek. Door je hier, zonder oordeel, bewust van te worden, kan er weer ruimte ontstaan voor een volwassen verstandhouding. Dan is het weer mogelijk elkaar te horen en naar elkaar te luisteren, zonder meteen in de tegenaanval te gaan. Begrip voor de pijn, boosheid en verdriet van de ander werkt verzachtend en biedt een openheid om samen te zoeken naar oplossingen en mogelijkheden om weer contact te maken.
Er kan helderheid komen in wat de relatie nodig heeft. 

Thema’s die aan bod kunnen komen zijn:

1. je niet gehoord en gezien voelen
2. afhankelijk en onafhankelijk zijn van je partner
3. intimiteit, afstemmen op elkaar
4. kwetsbaarheid en kracht